Om te begrijpen waarom uw rug pijn doet, moet u begrijpen hoe onze wervelkolom is gestructureerd, hoe deze werkt, welke functies deze vervult en welke factoren tot schade kunnen leiden.
De menselijke wervelkolom bestaat uit 32-34 wervels (7 cervicale, 12 thoracale, 5 lumbale, 5 sacrale, 3-5 coccygeale), waartussen zich een tussenwervelschijf bevindt die bestaat uit kraakbeenweefsel. In het midden van de tussenwervelschijf bevindt zich de nucleus pulposus - een halfvloeibare formatie in de vorm van een "bal", die de functie van schokabsorptie vervult en omgeven is door dicht kraakbeenweefsel (vezelring). Het wervelkanaal, dat het ruggenmerg en de zenuwen bevat die daaruit voortkomen, loopt door de gehele wervelkolom. Deze hele structuur is omgeven door spieren en ligamenten. De belangrijkste functies van de wervelkolom zijn het bewegingsapparaat, schokabsorberend en beschermend.
Stel je de Ostankino TV-toren voor, die in verticale positie wordt gehouden dankzij een heel systeem van kabels die van de basis naar de bovenkant zijn gespannen. Op dezelfde manier wordt onze wervelkolom in de gewenste positie gehouden door een groep stabilisatorspieren, die normaal gesproken de belasting op de wervelkolom en gewrichten gelijkmatig verdelen. In tegenstelling tot de Ostankino TV-toren is onze wervelkolom complexer; het kan in verschillende richtingen buigen en zelfs draaien, dit alles is mogelijk door de aanwezigheid van een tussenwervelschijf, spieren en ligamenten.
Elke dag maakt een persoon een aantal monotone, repetitieve bewegingen die verband houden met werk of vrije tijd. Als dezelfde spieren lange tijd werken, raken ze overbelast en krampen, terwijl andere spieren op dit moment helemaal geen stress ervaren en atrofiëren. Dit leidt tot een verandering in de "geometrie" van het lichaam, de belasting van de tussenwervelschijf wordt herverdeeld, verkrampte spieren spannen de wervels aan en de voeding verslechtert. Bij monotone zware fysieke arbeid vinden dezelfde processen plaats. Bovendien heeft de tussenwervelschijf geen bloedvaten en wordt de voeding ervan geleverd door de omliggende spieren, en tijdens beweging in het tussenwervelgewricht komt er voedzame gewrichtsvloeistof binnen.
Kraakbeenweefsel bestaat voor 80-85% uit water, dus het drinkregime is van groot belang. Gedurende de dag moet een persoon minimaal 2 liter schoon water drinken. Als er niet genoeg water het lichaam binnendringt, treedt uitdroging (uitdrogen) van de tussenwervelschijf op, het kraakbeen scheurt en stort in.
In mijn praktijk merk ik al lang dat stress, angst en zorgen vaak bijdragen aan het optreden van rugpijn. Ons lichaam beschouwt elke stressvolle situatie als gevaar. Tegelijkertijd wordt het sympathische deel van het zenuwstelsel geactiveerd, 'injecteren' de bijnieren stresshormonen in het bloed, stijgt de bloeddruk, versnelt de hartslag en spannen de spieren zich. Als een dier in de natuur ergens bang voor is, rent het of verdedigt het zichzelf, dienovereenkomstig verbranden de stresshormonen en ontspannen de spieren na het werken. De mens is een sociaal wezen, hij begon zich vaker zorgen te maken en minder te bewegen, dus van ontspanning is geen sprake. Als gevolg hiervan ontstaan pijn in de wervelkolom, hoofdpijn, motorische tics en meer.
In de literatuur kun je verschillende formuleringen van osteochondrose vinden, maar hun essentie is hetzelfde. Osteochondrose is een "afbraak" van het motorsegment, vernietiging en degeneratie van kraakbeenweefsel. De reden is een onjuist motorisch stereotype en, als gevolg daarvan, een ondervoeding van het kraakbeen.
Symptomen van osteochondrose
Manifestaties van osteochondrose zullen afhangen van de locatie en de ernst van de laesie in het bewegingssegment van de wervelkolom. In het beginstadium klagen patiënten over doffe, pijnlijke rugpijn, ongemak, lichte bewegingsbeperking in de wervelkolom, periodieke gevoelloosheid in de armen of benen, hoofdpijn en vermoeidheid. Door in deze periode een behandeling te starten en uw levensstijl te veranderen, zal het resultaat niet lang op zich laten wachten en zal het herstel snel plaatsvinden.
Bij ernstige schade aan de tussenwervelschijf treedt hevige pijn, aanhoudende gevoelloosheid en/of zwakte in arm of been op (afhankelijk van de mate van beschadiging). Deze symptomen kunnen duiden op vernietiging van de tussenwervelschijf en de aanwezigheid van een hernia, en het is noodzakelijk om onmiddellijk een arts te raadplegen en met de behandeling te beginnen.
In de meest ernstige gevallen kan het pijnsyndroom extreem ernstig zijn, mogelijk disfunctie van de bekkenorganen, ernstige zwakte en gevoelloosheid in de arm of het been. Als deze symptomen aanwezig zijn, is een dringende ziekenhuisopname in een ziekenhuis noodzakelijk om het probleem van de chirurgische behandeling op te lossen.
Bij cervicale osteochondrose treedt pijn op in de nek, kan uitstralen naar de schouder, arm of hoofd, gevoelloosheid of zwakte in de arm, hoofdpijn, duizeligheid.
Bij osteochondrose van de thoracale wervelkolom treedt pijn op in de borst, straalt uit naar het borstbeen of het schouderblad, wordt intenser bij ademhaling en beweging, en soms is er een gevoel van gebrek aan lucht. Patiënten verwarren deze aandoening vaak met hartpijn.
Wanneer de lumbosacrale wervelkolom wordt aangetast, is de pijn gelokaliseerd in de onderrug, wordt heviger bij beweging, straalt uit naar het been of het perineum en kan gevoelloosheid of zwakte in het been optreden.
Het is noodzakelijk om te onthouden dat ons lichaam één geheel is en dat de verdeling van osteochondrose in cervicaal, thoracaal en lumbaal willekeurig is. In de regel ontwikkelt de ziekte zich door de hele wervelkolom, maar manifesteert zich in het deel dat de grootste belasting ervaart.
Met wie u contact kunt opnemen, methoden voor het onderzoeken van osteochondrose
In de regel wenden patiënten zich bij pijn in de wervelkolom tot een neuroloog, die op basis van klachten en neurologisch onderzoek een voorlopige diagnose kan stellen, aanvullende onderzoeksmethoden kan voorschrijven (röntgenfoto van de wervelkolom, MRI, CT, algemeen urineonderzoek, algemeen bloedonderzoek) en een behandelregime kan ontwikkelen.
Behandeling
De behandeling moet alomvattend zijn, gericht op:
- eliminatie van pijnsyndroom;
- eliminatie van verminderde functie van de wervelkolomwortels;
- preventie van de progressie van degeneratieve-dystrofische veranderingen in de structuren van de wervelkolom.
Tijdens de acute periode in geval van ernstige pijn wordt medicamenteuze behandeling voorgeschreven: niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen, spierverslappers, B-vitamines, chondroprotectors of er wordt een blokkade uitgevoerd.
Vervolgens wordt de massage aangesloten, manuele therapie, fysiotherapie, acupunctuur, wervelkolomtractie.
Therapeutische oefening is de belangrijkste methode voor conservatieve behandeling van ziekten van het bewegingsapparaat. Oefentherapie is gericht op de vorming, correctie en versterking van het spierkorset; groter bewegingsbereik in de wervelkolom en gewrichten; ontwikkeling van een motorisch stereotype en correcte houding; vermindering van de belasting van de wervelkolom.
Met regelmatige oefentherapie, gewrichtsoefeningen, yoga of zwemmen worden de bloedtoevoer en weefselvoeding verbeterd, de stofwisseling genormaliseerd en de tussenwervelruimte vergroot, wat tot herstel leidt.
Luister naar uw lichaam, als u symptomen van osteochondrose opmerkt of als uw levensstijl gepaard gaat met langdurig achter de computer zitten, autorijden of onvoldoende lichamelijke activiteit, zoek dan hulp bij een specialist zonder op exacerbaties te wachten.